Johor Sudah Biru. Malaysia Belum Tentu.

BN boleh meraikan kemenangan besar di Johor, tetapi belum boleh menganggap seluruh negara sudah bersedia mengikut langkah yang sama. Keputusan 48 kerusi itu memperlihatkan kekuatan pentadbiran Onn Hafiz Ghazi, kelemahan kempen PH dan kesukaran PN meyakinkan pengundi bahawa mereka benar-benar mampu mengambil alih kerajaan.

Angka 48 daripada 56 kerusi bukan keputusan yang boleh dianggap biasa.

Barisan Nasional bukan sahaja mengekalkan pentadbiran Johor pada pilihan raya negeri 11 Julai lalu, malah menambah penguasaannya berbanding 40 kerusi yang dimenangi pada 2022.

Pakatan Harapan hanya mampu bertahan dengan lapan kerusi. Perikatan Nasional, MUDA, Bersama dan calon Bebas pula menamatkan pilihan raya tanpa sebarang kemenangan.

Di atas kertas, keputusan itu kelihatan seperti kebangkitan semula BN secara besar-besaran.

Namun, perkara yang lebih penting bukan sekadar jumlah kerusi. Ia adalah cara kemenangan itu diperoleh.

Hampir 70 peratus pengundi keluar menunaikan tanggungjawab, jauh lebih tinggi berbanding sekitar 54 peratus pada PRN 2022. BN memperoleh kira-kira 59.7 peratus undi popular, sementara PH mencatatkan 32.6 peratus dan PN hanya 5.4 peratus.

Maknanya, BN tidak menang kerana pengundi lawan tidak hadir.

Pengundi datang dalam jumlah yang besar, menilai pilihan yang tersedia, lalu memberikan mandat kepada kerajaan sedia ada.

Itulah sebabnya keputusan Johor perlu dilihat sebagai lebih daripada sekadar kemenangan sebuah parti. Ia merupakan undi keyakinan terhadap pentadbiran yang dianggap masih berfungsi.

Johor memilih kerajaan yang boleh dilihat

Sepanjang tempoh berkempen, BN mempunyai satu kelebihan yang sukar ditandingi lawannya, ia boleh menunjukkan wajah pentadbirannya dengan jelas.

Wajah itu ialah Onn Hafiz Ghazi.

Masalah PH bukan bermula pada malam keputusan.

Adalah mudah untuk menjelaskan kekalahan PH dengan mengatakan BN terlalu kuat di Johor.

Namun, kemenangan besar BN tidak boleh dipisahkan daripada kegagalan PH membina tawaran yang lebih meyakinkan.

Untuk menumbangkan sebuah kerajaan, pembangkang tidak cukup hanya menunjukkan kesilapan penyandang. Ia perlu membuatkan pengundi percaya bahawa kerajaan baharu akan menjadi lebih baik.

Di sinilah kempen PH kelihatan tidak lengkap.

BN memasuki pilihan raya dengan wajah kepimpinan yang dikenali, jentera yang tersusun dan naratif pembangunan yang mudah dijual kepada pengundi.

PH pula lebih banyak dilihat menyerang kelemahan lawan, tetapi tidak berjaya membentuk gambaran yang cukup jelas tentang bentuk Johor yang ingin dibawanya.

Pengundi mendengar kritikan, tetapi tidak semestinya melihat alternatif.

Bekas ahli Parlimen Bangi, Ong Kian Ming menganggarkan sokongan PH merosot sekitar 10 mata peratusan berbanding PRU15. Dalam 10 kerusi yang dipegang DAP sebelum pilihan raya, bahagian undinya pula dilaporkan menurun daripada 61.2 peratus pada 2022 kepada 50.8 peratus kali ini.

Kemerosotan itu tidak boleh dijelaskan hanya dengan mengatakan undi PN telah beralih kepada BN.

Sebahagian penyokong PH sendiri mungkin sudah mula menjauh, tidak keluar mengundi atau memilih calon lain.

Perubahan paling ketara dapat dilihat melalui prestasi parti komponen BN.

MCA kini memegang lapan kerusi dalam DUN Johor, melebihi enam kerusi yang dimiliki DAP. Parti itu turut merampas Tangkak, Jementah dan Johor Jaya. MIC pula menawan Perling, sebuah kawasan yang sebelum ini dianggap lebih selesa buat PH.

Ini tidak semestinya bermaksud pengundi bukan Melayu sudah kembali sepenuhnya kepada BN.

Namun, keputusan tersebut membuktikan bahawa sokongan mereka kepada PH tidak lagi boleh dianggap tetap atau terjamin.

Menjelang PRU16, itulah amaran paling besar kepada PH.

Jenama reformasi dan sejarah perjuangan tidak akan terus bertahan tanpa bukti bahawa kehidupan rakyat benar-benar berubah.

PH kalah sebelum hari mengundi

Kekalahan PH bukan hanya berpunca daripada kekuatan BN. Sebahagiannya datang daripada kegagalan PH sendiri memberikan alasan yang cukup kuat untuk menggantikan kerajaan negeri.

Dalam pilihan raya, pembangkang tidak menang hanya dengan membuktikan bahawa kerajaan mempunyai kelemahan. Pembangkang perlu meyakinkan pengundi bahawa mereka menawarkan sesuatu yang lebih baik.

Di Johor, mesej itu tidak benar-benar sampai.

PH memasuki gelanggang sebagai pencabar kepada sebuah kerajaan yang mempunyai wajah jelas, naratif pembangunan dan jentera tersusun. Sebaliknya, kempen PH dilihat lebih banyak menyerang lawan tanpa berjaya membina gambaran kukuh mengenai bagaimana Johor akan menjadi lebih baik di bawah pentadbirannya.

Bekas ahli Parlimen Bangi, Ong Kian Ming menyatakan sokongan PH merosot sekitar 10 mata peratusan berbanding PRU15. Dalam 10 kerusi yang disandang DAP sebelum pilihan raya pula, bahagian undi parti itu dilaporkan turun daripada 61.2 peratus pada 2022 kepada 50.8 peratus kali ini.

Itu bukan sekadar cerita mengenai undi PN yang berpindah kepada BN.

Ia menunjukkan sebahagian penyokong PH sendiri sudah mula menjauh, tidak keluar mengundi atau memberikan undi kepada pihak lain.

Lebih simbolik, MCA kini mempunyai lapan kerusi dalam DUN Johor, mengatasi enam kerusi milik DAP. MCA turut merampas Tangkak, Jementah dan Johor Jaya, manakala MIC menawan Perling kawasan yang sebelum ini dianggap lebih selesa untuk PH.

Pengundi bukan Melayu mungkin belum kembali sepenuhnya kepada BN. Tetapi Johor menunjukkan bahawa kesetiaan mereka kepada PH tidak lagi boleh dianggap automatik.

Itu sepatutnya menjadi perkara paling membimbangkan PH menjelang PRU16.

PN juga menerima mesej

Jika PH menerima tamparan, PN pula berdepan persoalan lebih besar tentang kedudukannya di selatan tanah air.

Gabungan itu gagal memenangi kesemua 33 kerusi yang ditandinginya. Bersama pula kehilangan deposit di semua 15 kerusi yang disertai, sementara MUDA kehilangan satu-satunya kerusi yang dimenanginya pada 2022.

Keputusan ini memberi gambaran bahawa pengundi Johor tidak terlalu tertarik dengan pilihan yang hanya membawa jenama “alternatif”.

Mereka mahu parti yang dilihat mampu mentadbir.

Sentimen terhadap kerajaan mungkin boleh menarik orang ke ceramah atau menghasilkan kandungan media sosial yang tular. Namun, apabila kertas undi berada di tangan, ramai pengundi masih bertanya soalan yang sangat praktikal.

Siapa yang mempunyai pasukan?

Siapa yang mempunyai calon?

Siapa yang mampu memastikan kerajaan berjalan pada pagi selepas pilihan raya?

Di Johor, jawapan majoriti pengundi ialah BN.

Gelombang biru atau gelombang Johor?

Keputusan 48 kerusi sememangnya memberikan BN momentum yang besar.

Ia menguatkan kedudukan UMNO dalam Kerajaan Perpaduan, meningkatkan keyakinan jenteranya dan memberi tekanan psikologi kepada PH menjelang PRN Negeri Sembilan pada 1 Ogos.

Namun, momentum belum tentu menjadi gelombang.

Johor mempunyai Onn Hafiz. Negeri lain belum tentu memiliki figura yang sama.

BN juga mempunyai jentera tradisional yang sangat kuat di Johor, hubungan sejarah yang panjang dengan negeri itu serta kerajaan penyandang yang boleh menunjukkan rekod pentadbiran.

Pilihan raya umum pula mempunyai dinamik berbeza. Pengundi bukan sekadar memilih Menteri Besar atau kerajaan negeri. Mereka memilih Perdana Menteri, kerajaan Persekutuan dan arah keseluruhan negara.

Sebab itu keputusan Johor tidak wajar terus diterjemahkan sebagai keputusan awal PRU16.

Tetapi PH juga tidak boleh menenangkan diri dengan alasan bahawa “Johor berbeza”.

Sekiranya pola keputusan DUN diterjemahkan terus kepada kawasan Parlimen, satu analisis menganggarkan BN berpotensi memenangi 25 daripada 26 kerusi Parlimen Johor. Itu mungkin tidak akan berlaku dalam bentuk yang sama pada PRU, tetapi ancamannya nyata.

Johor mungkin mempunyai keadaan tersendiri. Namun, rasa kecewa terhadap parti, kegagalan menyampaikan pembaharuan dan kehilangan kepercayaan pengundi bukan masalah yang terhenti di sempadan negeri.

Kemenangan bukan cek kosong

BN berhak meraikan keputusan Johor.

Namun, kemenangan besar juga membawa bahaya besar rasa terlalu yakin.

Pengundi yang memberikan 48 kerusi hari ini boleh menarik semula sokongan mereka apabila pentadbiran mula leka. Mandat besar tidak bermaksud rakyat berhenti menilai. Ia hanya bermaksud rakyat memberikan ruang lebih luas untuk kerajaan membuktikan kemampuannya.

Johor bukan cek kosong kepada BN.

Ia lebih seperti kontrak yang diperbaharui kerana rakyat berpuas hati dengan prestasi semasa.

Bagi PH, mesejnya lebih keras. Jenama reformasi, sejarah perjuangan dan sentimen anti-BN tidak lagi mencukupi. Pengundi mahu tahu apa yang sudah berubah dalam hidup mereka bukan sekadar apa yang masih mahu diperjuangkan.

Bagi PN dan parti kecil pula, Johor membuktikan bahawa kemarahan sahaja tidak membina sebuah kerajaan.

Adakah gelombang biru benar-benar sedang menuju PRU16?

Belum tentu.

Gelombang nasional tidak lahir di pentas sambutan kemenangan. Ia hanya wujud apabila pengundi di negeri lain, dengan calon berbeza, masalah berbeza dan kerajaan berbeza, mengulangi pilihan yang sama.

Buat masa ini, satu perkara sahaja yang pasti.

Johor sudah biru. Malaysia masih sedang menilai.